Δύο δρομείς στην κορυφαία οκτάδα του πανελλήνιο πρωταθλήματος του Μαραθωνίου δρόμου δεν είναι και μικρή επιτυχία για έναν σύλλογο, όσο κι αν οι δύο αθλητές του επιθυμούσαν -όπως όλοι μας, άλλωστε- να κατακτήσουν μετάλλιο. Αλλά τα μετάλλια, που απονέμονται, είναι τρία και οι δρομείς, που αγωνίσθηκαν στο πρωτάθλημα, δεκάδες. Εν πάση περιπτώσει, η αγωνιστική περίοδος του 2026 ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία για τον Α.Ο.Π.Φ., που έκανε άλμα στην αξιολόγηση των σωματείων του ΣΕΓΑΣ και βρίσκεται, πλέον, στην κορυφαία 30άδα, πιθανόν δε, περί την 22η-23ηθέση, στους περίπου 345 ενεργούς, στον στίβο, συλλόγους. Το τμήμα διανύει την καλύτερη περίοδό του μεταπολεμικά.
«Άγγιξε», αλλά δεν πήρε το χάλκινο μετάλλιο ο Γιώργος Σταμούλης, (1998), που τερμάτισε 4οςκαλύπτοντας την απόσταση των 42.195μ. σε 2 ώρες 19’31’’. Μια εξαιρετική επίδοση, η οποία αποτελεί εφετινό του ρεκόρ, ατομικό ρεκόρ στην κλασική διαδρομή (Μαραθώνας – Παναθηναϊκό στάδιο) και 2η επίδοσή της ζωής του, μετά τις 2:16’06’’, που είχε σημειώσει πέρσι στην πολύ ευκολότερη διαδρομή του Μαραθωνίου της Βαλένθια (Ισπανία). Με την 4η θέση πρόσφερε άλλους 9 βαθμούς στον Α.Ο.Π.Φ. για το πρωτάθλημα των ανδρών, έπειτα από τους 13 στα 3.000μ. στιπλ, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής, και τους 10 στον ημιμαραθώνιο, στον οποίο είχε τερματίσει 3ος. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο συνεπώνυμος, αλλά μη συγγενής του, Νίκος Σταμούλης (ΓΑΣ Αγρινίου) με 2:19’05’’.
Πέντε βαθμούς έδωσε ο Γιώργος Μενής, χάρη στην 8η θέση, που κατέλαβε με 2:25’18’’. Ήταν μια πολύ καλή εμφάνιση του γεννημένου το 1988 δρομέα. Κατετάγη δε, 2ος στην κατηγορία ηλικίας 35-39 ετών, πίσω από τον Παναγιώτη Καραΐσκο (Ηρακλής Θεσσαλονίκης), που έτρεξε σε 2:20’43’’.
Μετέσχε και ο Θόδωρος Αναγνώστου, παλαιός πρωταθλητής Ελλάδος, με άλλο σύλλογο. Το σημαντικό στην υπόθεση είναι ότι, πλέον, έχει συμπληρώσει το 51ο έτος της ηλικίας του. Τερμάτισε 50ος, με 2:53’03’’ και ήταν 2ος στην ηλικιακή κατηγορία 50-54 ετών, πίσω από τον Αθ. Καρβουνιάρη (Ανατολή Ν. Ιωνίας), που πέτυχε επίδοση 2:49’47’’.
«Η 4η θέση είναι η χειρότερη. ΄Ημουν λίγο κουρασμένος. Ήταν μεγάλη η αγωνιστική περίοδος. Δεν είχα την σπιρτάδα, που ήθελα στο τέλος. Ως το 26ο-27ο χιλιόμετρο αισθανόμουν ότι δεν τρέχαμε, ότι περπατούσαμε. Τόσο καλά ένιωθα. Αλλά, όταν στο 31ο έγινε απότομα η αλλαγή, δεν μπόρεσα ν’ ανταποκριθώ. Μετά το 39ο άρχισαν κράμπες και, απλώς, έκανα υπομονή να τερματίσω. Πάντως, ήταν καλή η επίδοση», μας είπε ο Σταμούλης.
-Μήπως έκανες πολλούς αγώνες;
«Ναι, είναι αλήθεια. Με κούρασε και ο ημιμαραθώνιος στη Κοπεγχάγη (Δανία), στις 21 Σεπτεμβρίου, αλλά έπρεπε να κάνω έναν αγώνα μετά το πρωτάθλημα Ευρώπης. Από εκεί προήλθε κυρίως η κούραση. Ήταν δύο Μαραθώνιοι σε λιγότερο από τρεις μήνες και, συνολικά, τρεις στην περίοδο. Αν γνώριζα ότι θα πήγαινα στο Ευρωπαϊκό, δεν θα είχα τρέξει Μαραθώνιο τον Απρίλιο στο Ρότερνταμ. Τη συμμετοχή με την εθνική ομάδα στο πρωτάθλημα Ευρώπης δεν θα την έχανα με τίποτα. Ας αρκεστούμε στην 4η θέση και συνεχίζουμε για του χρόνου».
Από την πλευρά του, ο Μενής μας είπε λακωνικά:
«Χάρηκα τον τερματισμό μου, δεν είχα κάποιο στόχο συγκεκριμένο εφέτος».
*Την 11η θέση κατέλαβε η αδελφή του Γιώργου, Ζωή Σταμούλη (1997) στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 10 χλμ. σε δημόσιο δρόμο, που περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των διήμερων εκδηλώσεων του Μαραθωνίου της Αθήνας. Η επίδοσή της (37’29’’), συντρίβει το προηγούμενο ρεκόρ της, που ήταν 38’50’’ από τις 17 Οκτωβρίου εφέτος, σε αγώνα στη Θεσσαλονίκη.
*Ατομικό ρεκόρ σημείωσε και η Γεωργία Ζαφείρη (2008), στον λαϊκό αγώνα των 5 χλμ. σε δημόσιο δρόμο, ο οποίος αποτελούσε μέρος της διοργάνωσης. Τερμάτισε 15η με 18’14’’. Ήταν δε, 5η στην κατηγορία ηλικίας 16-18 ετών.
Χαρούμενος ο Γιώργος Σταμούλης μετά τον τερματισμό του.
Ο Γιώργος Μενής κατάκοπος μετά τον τερματισμό του.
