image001

 

Ο Αθλητικός Όμιλος Παλαιού Φαλήρου είναι ένα από τα ιστορικότερα αθλητικά σωματεία στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1926 με την ιδρυτική Γενική Συνέλευση που έγινε την ημέρα εκείνη.

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Α.Ο.Π.Φ. ανήκει σε τρεις Φαληριώτες. Στους Γιάννη Οικονομίδη, Σωτήρη Κόπανο και Θανάση Καλεμκερή. Πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο γυμνασιάρχης Γιώργος Γιαννουσόπουλος.

Το Ποδόσφαιρο είναι η πρώτη δραστηριότητα του Ομίλου. Ύστερα από συνεχείς ανόδους η ομάδα εντάσσεται στην Α’ Κατηγορία την μεγαλύτερη της εποχής εκείνης.

Από το 1928 το τμήμα Στίβου αρχίζει να διακρίνεται με αρχικό πυρήνα αθλητών τους ποδοσφαιριστές του Συλλόγου.

Το 1929 δημιουργούνται ομάδες Βόλεϊ ανδρών και γυναικών. Η ανδρική ομάδα στην πρώτη της εμφάνιση τερματίζει δεύτερη ενώ η γυναικεία ομάδα κατακτά το πρωτάθλημα επί δύο συνεχόμενα χρόνια.

Το 1929 είναι επίσης χρονιά της δημιουργίας του Κολυμβητικού τμήματος.

Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας 1930-1940 ο Α.Ο.Π.Φ. αποκτά τη μορφή που έχει και σήμερα διατηρώντας τμήματα Στίβου, Κολύμβησης, Πόλο, Βόλεϊ και Μπάσκετ. Στο μεταξύ το 1931 διαλύεται το τμήμα Ποδοσφαίρου λόγω μεγάλων οικονομικών δυσχερειών.

Το οικόπεδο της οικογένειας Λεκατσά διαστάσεων 18×40 είναι το Γυμναστήριο του Α.Ο.Π.Φ. για τους αθλητές του και η θάλασσα του Π. Φαλήρου για την Κολύμβηση και το Πόλο. Παρά τις υποτυπώδεις εγκαταστάσεις και την οικονομική ανέχεια ο Α.Ο.Π.Φ. θα αναδείξει σπουδαίους αθλητές στο Στίβο, όπως την Δομνίτσα Λανίτου, τον Γιώργο Τσακανίκα, τον Νίκο Λεκατσά, τον Κώστα Τραυλό, τον Βασίλη Μαυραπόστολο.

Το 1952 το μικρό οικόπεδο – γυμναστήριο θα χαθεί και μόλις το 1960 ο αείμνηστος Στυλιανός Ρέστης θα χρηματοδοτήσει τη δημιουργία αθλητικών χώρων (το παλαιό Ρέστειο) γήπεδο μπάσκετ και πισίνα 25 μέτρων.

Το 1971 όμως οι εγκαταστάσεις αυτές θα ισοπεδωθούν για την κατασκευή ξενοδοχείου (που δεν έγινε ποτέ) δημιουργώντας τρομερό πρόβλημα στον Α.Ο.Π.Φ. Το 1973 παραχωρείται από τον Δήμο Π. Φαλήρου ο χώρος επί των οδών Αμφιτρίτης και Θησέως για τη στέγαση του Ομίλου.

Το 1981 δημιουργείται το Ε.Α.Κ. Π. Φαλήρου και το 1987 μέσα στο Ε.Α.Κ. εγκαινιάζεται το Κολυμβητήριο που ονομάζεται Ρέστειο.

Τέλος με προσπάθειες ανθρώπων του Ομίλου το 1994 κατασκευάζεται το κλειστό γυμναστήριο, τo οποίο όμως και αυτό δυστυχώς χάθηκε, για τις ανάγκες των Ολυμπιακών αγώνων.

Το χτίσιμο και το γκρέμισμα των εγκαταστάσεων διατρέχει όλη την ιστορία του Α.Ο.Π.Φ. Ο Α.Ο.Π.Φ. όμως έχει αποδείξει ότι με ή χωρίς εγκαταστάσεις, πάντα πρωταγωνιστεί και για αυτό η πολιτεία στο τέλος συνδράμει τον Α.Ο.Π.Φ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελούν οι ομάδες κολύμβησης και υδατοσφαίρισης τα χρόνια 1972 – 1987, οι οποίες άστεγες, ελλειπέστετα προπονούμενες σε 4 διαφορετικά κολυμβητήρια της Αττικής, πρωταγωνιστούσαν στα πρωταθλήματά τους.

Ειδικότερα η κολύμβηση ανέδειξε Bαλκανιονίκες – Πανελληνιονίκες, όπως ο Παπαδόπουλος, η Μολφέτα, ο Γαλήφος, ο Δέτσης, ο Πολυχρόνης, οι αδερφοί Τερζανλίδη κ.α.

Η θέληση, το πείσμα και οι επιτυχίες αυτών των παιδιών, υποστήριξαν με το πιο ιδανικό τρόπο, το χρόνιο δίκαιο αίτημα του Α.Ο.Π.Φ. και του δήμου Π. Φαλήρου για την κατασκευή του σημερινού Ρέστειου κολυμβητηρίου.

Ένα παράπονο έμεινε όμως, στους αθλητές εκείνων των πέτρινων χρόνων. Ότι δεν πρόλαβαν να απολαύσουν το Ρέστειο κολυμβητήριο ως αθλητές!